Як нешта яскравае, што вядзе далей
Як думкі за каваю: жыць і не сталець
Як сэрца пазычыць і не забіраць
Я ведаю правілы, правілы
Як словы, што камяні, падаюць да ног
У іншых абставінах я б, канешне, змог
Зрабіць штосьці важнае, а не абяцаць!
Такія вось траблы, траблы
Мы выйшлі на вуліцу, і кожны з нас
Не ведаў, куды ісці, напэўна, праз
Гадзіну згубіліся б, але ж хтосць уздыме сцяг
Мы выйшлі на вуліцу знянацку так
Каму мы патрэбныя, калі не сабе
Калі ўсё адметнае адмятае свет
Калі позірк стомлены ачуняе зноў
И мы з табой марылі аб адным:
Дзе тата з матуляю ўсміхаюцца
Дзе наша ўтульнае пасароміць нас
І так нечакана сярод простых размоў
Адчуеш, што правільна, правільна
Мы выйшлі на вуліцу, і кожны з нас
Не ведаў, куды ісці, напэўна, праз
Гадзіну згубіліся б, але ж хтосць уздыме сцяг
Мы выйшлі на вуліцу знянацку так
Мы выйшлі на вуліцу, і кожны з нас
Не ведаў, куды ісці, напэўна, праз
Гадзіну згубіліся б, але ж хтосць уздыме сцяг
Мы выйшлі на вуліцу знянацку так
Мы выйшлі на вуліцу, і кожны з нас
Не ведаў, куды ісці, напэўна, праз
Гадзіну згубіліся б, але ж хтосць уздыме сцяг
Мы выйшлі на вуліцу, вуліцу, вуліцу
Мы выйшлі на вуліцу, і кожны з нас
Не ведаў, куды ісці, напэўна, праз
Гадзіну згубіліся б, але ж хтосць уздыме сцяг
Мы выйшлі на вуліцу знянацку так
Як нешта яскравае, што вядзе далей
Як думкі за каваю: жыць і не сталець
Як сэрца пазычыць і не забіраць
Я ведаю правілы, правілы...
